stipgoed1


Information

In zijn sciencefictionroman 'Brave New World' uit 1946 beschreef de Britse schrijver Aldous Huxley een door technologie en rationalisme beheerste wereld en de invloed daarvan op het menselijke individu. Het verhaal vangt aan in het jaar 2540, 632 jaar nadat Ford de eerste T-Ford introduceerde. Net als Huxley interesseert Merijn Bolink zich voor de toekomstige wereld, een wereld waarin artificiële intelligentie het menselijke brein - en wellicht de menselijke ziel - lijkt te gaan overtreffen. Laten we zeggen dat Bolink's 'Brave New World'  aanvangt in 2009, het jaar waarin Google de beeldherkenningsapplicatie Goggle introduceerde: een besturingssysteem voor computers en mobiele telefoons dat objecten, teksten, barcodes, logo's, etc kan herkennen, definiëren, en herleiden. Bolink gebruikt het programma om te ontdekken hoe de wereld er uit zou zien als de computer menselijke input vrijelijk kan interpreteren. Het resultaat lijkt even irrationeel als poëtisch en zet ons aan het denken over de vraag: hoe ziet de wereld er uit als deze wordt bepaald door robots en computers? Is er sprake van een utopische wereld waarin dood, honger en verderf voorgoed zijn verdwenen of belanden we in een dystopische ofwel verre van ideale wereld waarin de mens, zoals wij die nu kennen, heeft plaatsgemaakt voor een vooralsnog onbekend wezen? Eén dat niets meer over zichzelf te zeggen heeft? Zullen, zoals hedendaagse schrijvers als Michel Houellebecq beweren, vrijheid en individualisme de mens voorgoed aan leegte en eenzaamheid onderwerpen? En is god de oplossing? Of de kunst, de wetenschap of Goggle? Wie zal het zeggen? Eén ding is zeker: wie zich verdiept in de wereld van Merijn Bolink blijft geloof houden in schoonheid en creatie.



Back to Merijn Bolink