stipgoed1


Information

Kim Habers maakt complexe tekeningen van een door elkaar heen krioelend lijnenspel, ook zou je er stedelijke patronen, zoals plattegronden of infrastructurele systemen in kunnen zien, of een groeisel dat slechts een uitsnede lijkt van een weefsel waarbij het begin en het eind zijn overwoekerd door opeenvolgende lagen. De meer ruimtelijke werken laten zich op afstand lezen als abstracte sculpturen, dichterbij ontdekt de kijker minutieuze details.
Zij laat zich niet begrenzen door het twee dimensionale karakter van de tekening. Zij bewerkt de tekening, door er in te snijden, het papier tot een driedimensionaal bouwwerk te vormen. Tekeningen worden zo driedimensionale sculpturen. Het maken van tekeningen ziet zie als een doorgaand en dynamisch proces dat steeds nieuwe vormen aanneemt die andere betekenissen ontwikkelen.
Haar werkwijze is zeer arbeidsintensief en is gebaat bij concentratie en afzondering. De handmatigheid en handschriftelijkheid van het werk is in ambachtelijke zin noodzakelijk en in inhoudelijk opzicht van belang voor de uitwerking die het heeft op de visuele waarneming. Het zijn tekeningen en sculpturen waarin zij als maker volledig op gaat en die door hun eigenzinnige karakter eenzelfde effect hebben op de beschouwer.
Daar waar haar tekeningen tweedimensionaal blijven - vaak een kort moment omdat Kim neigt naar steeds weer de werken opnieuw te bewerken, te veranderen, zodat ze uiteindelijk altijd driemimensionaal kunnen worden - tonen deze ook een enorme overgave en precisie. Vaak zijn de driedimensionale werken tijdelijk, korte momenten kunnen ze bestaan, afbreken en opnieuw installeren is haast onmogelijk. De vergankelijkheid zit in het op deze manier van bewerken van papier opgesloten. Zit hun schoonheid juist ook in dat fragiele, tijdelijke van hun bestaan?
Tijdens haar verblijf aan het Europees Keramisch Werk Centrum in 2017, ontwikkelde Kim Habers werk van porselein. Haar ragfijne tekeningen maakte zij nu op uiters dun keramisch ‘papier’ die zij weer uitsneed en verschillende lagen op elkaar samen voegde. Eenmaal gestookt in de oven werden deze lagen ‘papier’ tot porseleinen driedimensionale tekeningen. Hoewel, beperkt door het formaat van de oven, de werken kleiner van schaal zijn, behouden zij het monumentale karakter.


back to Kim Habers